Isa Mesih Kimdir?

1 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) was born of a virgin distinct from all human beings and all the prophets without exception. Mary said to the angel, “She said, ‘How can I have a son, when no man has touched me, and I was never unchaste?'” (Maryam 19:20).

2 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone was given the title Messiah (Al-Masih): “Al-Masih, Isa, the son of Mary…” (Al-Nisa 4: 171).

3 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) is the Only One who is called the Word of God, which means the right expression of the True God, the Word of God is Eternal: “…The Messiah, Jesus, the son of Mary, is the Messenger of God, and His Word that He conveyed to Mary …” (Nisa 4: 171 and Amran 3: 45).

4 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) is the Only called the Spirit of God in the sense of emergence, so He did not need the birth of sexual intercourse like the rest of the people: “… The Messiah, Jesus, the son of Mary, is the Messenger of God, and His Word that He conveyed to Mary, and a Spirit from Him…” (Al-Nisa 4: 171).

5 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone spoke in the cradle, “Say, ‘Whether you conceal what is in your hearts, or disclose it, God knows it.’ He knows everything in the heavens and the earth. God is Powerful over everything. On the Day when every soul finds all the good it has done presented. And as for the evil it has done, it will wish there were a great distance between them. God cautions you of Himself. God is Kind towards the servants.” (Maryam 19: 29-30). The Qur’an tells us that Christ did not need anyone to teach Him anything, not even speech, “And He will teach him the Scripture and wisdom, and the Tawrat and the Injil” (Al-Imran 3:48).

6 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone is distinguished from all the prophets by being without sin. All the prophets’ sins are mentioned in the Qur’an, but not Christ’s. “The Angels said, “O Mary, God gives you good news of a Word from Him. His name is the Messiah, Jesus, son of Mary, well-esteemed in this world and the next, and one of the nearest.” (Al-Imran 3: 45).

7 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) is the Only one who is blessed where He goes “and made me blessed where I was and recommended me to pray and Zakat as long as you alive” (Mary 19:31).

8 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone is distinguished from all creation: “A messenger to the Children of Israel: ‘I have come to you with a sign from your Lord. I make for you out of clay the figure of a bird; then I breathe into it, and it becomes a bird by God’s leave'” (Al – Imran 3: 49).

9 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone was able to do the miracles that could not be done by others: “And I heal the blind and the leprous” (Al-Imran 3: 49).

10 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone was able to raise the dead: “and I revive the dead, by God’s leave” (Al-Imran 3: 49 and Table 5 110).

11 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone knows the secrets of the unseen, “And I inform you concerning what you eat, and what you store in your homes. In that is a sign for you, if you are believers” (Al – Imran 3: 49).

12 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone exchanged the responsibility of authority with God, “…And I was a witness over them while I was among them; but when You took me to Yourself, You became the Watcher over them–You are Witness over everything” (Table 5: 117).

13 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone became a Sign to people and Mercy of God, “Thus said your Lord, `It is easy for Me, and We will make him a sign for humanity, and a mercy from Us. It is a matter already decided'” (Maryam 19:21).

14- Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone prophesied of his death and resurrection from the dead: “So Peace is upon me the day I was born, and the day I die, and the Day I get resurrected alive” (Maryam 19:33).

15 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) alone can give His followers a high position and confirmation of the Day of Resurrection: “God said, ‘O Jesus, I am terminating your life, and raising you to Me, and clearing you of those who disbelieve. And I will make those who follow you superior to those who disbelieve, until the Day of Resurrection. Then to Me is your return; then I will judge between you regarding what you were disputing'” (Al-Imran 3:55).

16 - Bir tek İsa Mesih (esenliği üzerimize olsun), kıyamet saatinin işaretidir: “Hiç kuşkusuz o, kıyamet saati için bir bilgidir. O halde sakın o saat hakkında şüpheye düşmeyin; bana uyun. Dosdoğru yol budur.” (Zühruf Suresi 43:61) Yaşayanı ve ölüyü yargılamaya dünyaya gelecek olan Yargıç, yalnız İsa Mesih olacaktır. Hakikat, Hadis tarafından teyit edilmiştir. “Meryem’in Oğlu, Adil Yargıç olarak gökten ininceye kadar kıyamet saati gelmeyecek.”

17 – Isa Al-Masih (His peace be upon us) is the only one who was supported by the Holy Spirit: “When God will say, “O Jesus son of Mary, recall My favor upon you and upon your mother, how I supported you with the Holy Spirit'” (Al-Maida 5:110).

The Holy Injil also says that Isa Al-Masih was perfect. Injil Acts 3:14 calls Isa “the Holy and Righteous One.” In Mark 1:23-25, Isa encounters a man who is possessed by an evil spirit. That man called Him “the Holy One of God.”

The Holy Injil recognizes Isa as Al-Masih, or the “Christ,” which is the Greek word. Andrew, one of Isa’s apostles, told his brother Peter, “We have found the Messiah (Al-Masih)” (Injil John 1:41).

İsa Mesih ölmüş insanları hayata döndürüyordu! Kutsal İncil, bununla ilgili bazı kesin ve açık kayıtlar verir. Bunlardan biri, Markos 5:21-42’de bulunur!

The Qur’an also records the vision to Mary and the virgin-birth of Jesus in two passages. See Surah 3:45-47 and Surah 19:16-22. If one had to ask why Jesus should be born in such a unique way, as no other human being has ever been so conceived, the Qur’an gives a clear answer. She was to conceive Jesus in a special way because there was to be something unique and special about her son. The virgin-birth is given constant emphasis in the Muslim scripture in the title it gives consistently to Isa, namely ibn Mariam, the son of Mary. No other woman is named in the Quran. No other woman is given such veneration as it says in Surah 3:42 that “Surely Allah has chosen you and purified you, and preferred you above the women of the world.” Why is Mary exalted in the Quran? It is because she was the mother of Jesus–because she mothered the greatest among men.

Bu neden önemlidir? İsa’nın kim olduğunu Kur’an’da araştırmaya devam ettikçe O’nun Tanrı’nın Oğlu olması gerektiğini göreceğiz.

The meaning of “Al-Masih” is significant when we recognize that Isa Al-Masih is the only one who was referred to in the Bible or the Qur’an as being “Al-Masih”. None of the other prophets are referred to by this title. It refers to the Anointed One (Al-Mamsuh).

Allah the Almighty promised King David that one of his descendants would be different from all other kings: “And it shall come to pass, when your days are ended that you must go to be with your fathers, that I will raise up your seed after you, who shall be of your sons; and I will establish his kingdom. He shall build me a house, and I will establish his throne forever. I will be his father, and he shall be my son: and I will not take my mercy away from him, as I took it from him that was before you: But I will settle him in my house and in my kingdom forever: and his throne shall be established for evermore” (Tawrat 1 Chronicles 17:11-14).

Nasıl bir kutsamadır bu? İsa Mesih neyle kutsanmıştı?
In the following verses will see what the Qur’an say about the identity of Isa Al-Masih.

In Al-Nisa 4:171, Al-Baqara 2:87 and Al-Maida 5:110 the Qur’an refers to “Spirit” in regard to Isa Al-Masih.

Al-Nisa 4:171, “O People of the Scripture! Do not exaggerate in your religion, and do not say about Allah except the truth. Al-Masih, Isa, the son of Mariam, is the Messenger of Allah, and His Word that He conveyed to Mary, and a Spirit from Him. So believe in Allah and His messengers, and do not say, “Three.” Refrain–it is better for you. Allah is only one God. Glory be to Him–that He should have a son. To Him belongs everything in the heavens and the earth, and Allah is a sufficient Protector.”

Al-Baqara 2:87, “We gave Moses the Scripture, and sent a succession of messengers after him. And We gave Isa son of Mary the clear proofs, and We supported him with the Holy Spirit. Is it that whenever a messenger comes to you with anything your souls do not desire, you grew arrogant, calling some impostors, and killing others?”

Al-Maida 5:110, “When Allah will say, “O Isa son of Mary, recall My favor upon you and upon your mother, how I supported you with the Holy Spirit. You spoke to the people from the crib, and in maturity. How I taught you the Scripture and wisdom, and the Torah and the Gospel. And recall that you molded from clay the shape of a bird, by My leave, and then you breathed into it, and it became a bird, by My leave. And you healed the blind and the leprous, by My leave; and you revived the dead, by My leave. And recall that I restrained the Children of Israel from you when you brought them the clear miracles. But those who disbelieved among them said, `This is nothing but obvious sorcery.'”

In order to understand the meaning of the Spirit, there is a need look at the books that came first, for the Qur’an advices, “If you are in doubt about what We revealed to you, ask those who read the Scripture before you. The truth has come to you from your Lord, so do not be of those who doubt.” (Yunus 10:94).

The Holy Injil describes how the angel Jibra`el spoke to Miriam, “The Holy Spirit will come upon you, and the power of the Most High will overshadow you. So the holy one to be born will be called the Son of God.” (Luke 1:35)

These Qur’anic verses state clearly that Isa was more than a prophet, if we looked carefully that His anointment with the Spirit is really equal to Him been supported and empowered by the Spirit. It is important to clear some misunderstandings, for some Muslims say “Spirit” refers to the breath of life that each person has (Qur’an 15:29; 32:9; 38:73), nor refers to Jibra`el (Qur’an 16:102).

Let’s us take a close look at what the Qur’an says in Al-Maida 5:110 concerning the strengthening or supporting with the Holy Spirit, this anointing of the Holy Spirit caused Al-Masih to do many miracles, “You spoke to the people from the crib, and in maturity. How I taught you the Scripture and wisdom, and the Torah and the Gospel. And recall that you molded from clay the shape of a bird, by My leave, and then you breathed into it, and it became a bird, by My leave. And you healed the blind and the leprous, by My leave; and you revived the dead, by My leave.”

Kutsal Kitap, İsa’nın vaftizi sırasında Kutsal Ruh tarafından nasıl mesh edildiğini anlatır: “Yahya’nın vaftiz çağrısından sonra Celile’den başlayarak bütün Yahudiye’de meydana gelen olayları, Tanrı’nın, Nasıralı İsa’yı nasıl Kutsal Ruh’la ve kudretle meshettiğini biliyorsunuz. İsa her yanı dolaşarak iyilik yapıyor, İblis’in baskısı altında olanların hepsini iyileştiriyordu. Çünkü Tanrı O’nunla birlikteydi.” (İncil, Elçilerin İşleri 10:37-38)

Al-Masih proclaimed the beginning of His ministry, “The Spirit of God is upon me, because he has anointed me to preach good news to the poor. He has sent me to proclaim freedom for the prisoners and recovery of sight for the blind, to release the oppressed, to proclaim the year of the Lord’s favor.” (Injil Luke 4:18-19)

Isa Al-Masih was anointed with the Spirit of God like no other man. If “Spirit of God” means the physical breath of life, as some Muslims teach, then any ordinary man should be able to do miracles.

The Holy Injil declares that “God is Spirit” (Injil John 4:24) and Isa is the Word “the Word was God” (Injil John 1:1), the eternal Word of Allah (Isa), possessed the divine spirit and nature and essence of Allah. This eternal Word that co-existed with God from eternity became flesh (Injil John 1:14).

İsa Mesih’in bir peygamber olduğuna inanmak yeterli midir? Sizce İsa Mesih kimdir?

• • Bakireden doğmuştu
  • En yüksek mevkiye getirilmiş kadının oğluydu
  • günahsızdı
  • Tanrı’nın sağ yanında olmak üzere göğe yükseltildi
  • yeniden gelecekti
  • Mesih’ti
  • Tanrı’nın Sözü’ydü
  • Tanrı’nın Ruhu’na sahipti

Bütün bu özelliklerin kendisine atfedilmesinin nedeni yine İsa’nın kendisiydi. Normal bir üreme seyri içinde dünyaya gelmiş sıradan bir insan değildi. Evrenin oluşumundan önce gökyüzünde var olduğunu, hatta Şeytan’ın gökten düşüşüne tanık olduğunu öğretti (Luka 10:18).

Gökten indiğini (Yuhanna 6:62) ve Baba’dan çıkıp dünyaya geldiğini ve dünyadan ayrılıp Baba’ya döneceğini öğretti (Yuhanna 16:28).

This is why he had to be born of a virgin woman. He pre-existed his earthly life, had come into the world from heaven and had assumed human form. He had, therefore, a unique beginning to his life, just as it would end in a unique way. He came from heaven and would return there. Jesus himself drew a sharp contrast between himself and all other men when he said to the Jews, “You are from below, I am from above. You are of this world, I am not of this world (John 8:23).

İsa, kendisinden önce gelen bütün peygamberlerden farklı ve üstündür. Gerçekten de İsa bütün insanlardan daha büyüktür. Melek Cebrail bunun cevabını Meryem’e şöyle verir:

“O büyük olacak, kendisine ‘Yüceler Yücesi’nin Oğlu’ denecek… Bunun için doğacak olana kutsal, Tanrı Oğlu denecek.” (Luka 1:32-35)
Yes, all prophets had some unique features, but in the case of Jesus, we find that his uniqueness is personal to himself. There is no comparison here with any other prophet. All these unique features, spanning the origin of his life, its conclusion and final destiny, are found in him alone. These unique features of Jesus–with one accord–support that Jesus is the Son of God.

Müslüman dostlar, sizden kendi kutsal kitabınızın size İsa hakkında öğrettiklerini ciddi bir gözle değerlendirmenizi rica ediyoruz. Ve ayrıca dolaylı anlatımları da göz önünde bulundurun. Eğer İsa gerçekten de Tanrı’nın Oğlu’ysa, insanlık sadece onun varlığında Tanrı’yla uzlaşabilir. Göğün altında insanı kurtarabilecek başka hiçbir ad yoktur(Elçilerin İşleri 4:12).İyi haber şu ki,
God so love the world that he gave his one and only son–that whoever believes in him will not perish but have everlasting life ((Yuhanna 3:16).).

Kutsal Kitap’a göre İsa, şimdiye kadar yaşamış olan bütünüyle günahsız tek insandır. Kitap, Adem’den bu yana bütün insanları günahın etkisi altında kalmış (Romalılar 3:9), günah işlemiş ve Tanrı’nın yüceliğinden mahrum kalmış olmakla suçlar (Romalılar 3:23). İsa hariç. 1. Petrus 2:22, 2. Korintliler 5:21 ve 1. Yuhanna 3:5 gibi sayısız bölümde İsa’nın günahsızlığını yazar.
The Qur’an too declares that Jesus was without sin. When the Angel Jibril (Gabriel) appeared to Mary to announce her conception of Jesus, he said:

Ben, sadece Rabbinin elçisiyim. Sana tertemiz bir oğlan bağışlamak için buradayım. (Meryem Suresi 19:19)

The words used in Arabic to describe him are ghulaaman-zakiyyan, “a most-holy boy.” The word zakiyya, meaning “blameless,” appears only twice in the Quran. The other occasion is in the story about Moses in which he met a young man who is described as being innocent. But in this case, the word was only referring to the young man’s innocence of any crime deserving of death, but in Isa’s case, the angel was describing his whole personality and character before he was even born. “Faultless” or “blameless” clearly means without sin. So the Quran confirms the biblical teaching that Jesus was the only sinless person who ever lived as the Quran nowhere describes anyone else in this way. On the contrary, the Quran acknowledges the sins of the other prophets and specifically refers to the sins of Adam (Sura 7:23), Abraham (26:82), Moses (28:16), Johan (37:142), and Muhammad (47:19, 48:2). In the case of Muhammad the Quran expressly commands him to ask forgiveness (wastaghfir) of his sins (dhanbika). The words used are employed throughout the Quran in the same context and there can be no doubt about their meaning, despite the subtle attempts of many Muslim commentators to reduce them to less imposing terms (such as to ask for “protection” from his “shortcomings”).

Hadis de İsa’nın günahsız olduğunu yazar. Muhammed de buna inanmıştır! Sahih-i Müslim’de şöyle der (Cilt 4, s. 1261):

Ebu Hureyre’den rivayetle Allah’ın Elçisi (sav) şöyle buyurmuştur: Şeytan, anası onu doğurduğu gün her Adem oğluna dokunur, Meryem’le oğlu hariç.

İsa neden günahsızdır? Kur’an’da bu konuyu ayrıntılı bir şekilde incelediğimizde bu sorunun tek mantıklı açıklamasının onun Tanrı’nın Oğlu olması olduğunu görebiliriz. İsa, Baba ve kendisinin bir olduğunu(Yuhanna 10:30)), and he will, therefore, always do the will of the Father. If he did anything independently of the Father, he would no longer be one with him. One who is always doing the absolute will of his Father cannot be sinful–because, as the Son of God, he too is absolutely holy and always does what is pleasing to the Father (John 8:29).

Kur’an’da İsa’nın göğe yükselişini teyit eden tek açıklama, bütün dünyadaki Müslümanları İsa’nın bugüne kadar orada, Allah’ın huzurunda ve sağ olduğuna ikna etmeye yetmiştir. Sure şöyle der:

“Tam aksine, Allah onu kendisine yükseltti.” (Nisa Suresi 4:158)

Bu açıklama, Meryem’in oğlu İsa Mesih’i öldürdüğünü iddia eden Yahudilerin bu iddiasına karşı yapılır. Müslümanlar O’nun çarmıhtan kurtarıldığına ve ölmeden göğe alındığına inanır. Ayrıntılar farklı olsa bile Kur’an da, Kutsal Kitap da, İsa’nın bedeninin canlı olarak yeryüzünden gökyüzüne yükselişini öğretir. İsa’nın yazgısından bahseden tek Hadis’in istisnasız İsa’nın göğe alındığını kabul etmesi önemlidir.

Various Muslim teachings suggest a return of Jesus. These include various Hadiths such as Sahih Muslim (Vol 1, pg. 93), Sahih al-Bukhari (Vol 4, pg. 137), Ibn Sa’d, Kitab al-Tabaqat al-Kabir (Vol 1, pg. 47).

Peki, İsa’nın göğe yükselmesinin nedeni nedir? Bu neden O’nun bakireden doğumuna bağlanır. Göğe yükselir çünkü zaten oradan gelmiştir. Diğer insanlar gibi ölseydi/toprak olsaydı, hiçbir Hıristiyan O’nun Tanrı’nın biricik Oğlu olduğuna inanmazdı.

The Quran often speaks of the throne of God (Suras 10:4, 7:54, 13:2, etc.). This expresses the royal sovereignty which God enjoys over the whole universe. The Bible makes the same point but, to emphasize the unique ascension of Jesus to heaven and his ultimate place there, it declares that he sat down at his right hand as sons of kings in those days sat at their father’s side, being the heirs to the throne. Many passages make this clear:

Tanrı, Mesih’i ölümden diriltirken ve göksel yerlerde sağında oturturken O’nda üstün gücünü sergiler (Efesliler 1:20). (Ephesians 1:20).

Söylediklerimizin özü şudur: Göklerde, Yüce Olan’ın tahtının sağında oturan, böyle bir başkâhimiz vardır (İbraniler 8:1). (Hebrews 8:1).

İstefanos, infazından hemen önce göklerin açıldığını gördü ve İsa’nın Tanrı’nın sağ tarafında durduğunu gördüğünü açıkladı(Elçilerin İşleri 7:56).İsa da, kendisi nasıl galip gelerek Babasıyla birlikte O’nun tahtına oturduysa, galip gelen herkese sağında oturma hakkını vereceğini açıkladı(Vahiy 3:21).). The Quran speaks of the throne of God–the rightful place of Jesus after his ascension to heaven is at the right hand of Him who sits on it.

Kur’an’da bir tek İsa, Mesih olarak adlandırılır. Başka hiçbir peygamber, resul ya da kâhine bu unvan verilmemiştir. Mesih, Arapça “al-Masih”tir. Kur’an, Nisa Suresi 4:171 de dahil, on bir farklı yerde İsa’ya bu unvanı verir. Bununla birlikte Kur’an, unvanı tanımlama çabasına girişmez. Bu nedenle, kelimenin anlamını bulmak için Yahudi ve Hıristiyan kutsal yazılarına başvurmak gerekir. Orada, Mesih ve Tanrı’nın Oğlu ifadelerinin eşanlamlı olduğunu görürüz!

Eski Ahit’te 300’den fazla kehanette Mesih’in (“Christ”) gelişinden bahsedilir. Mesih, Tanrı’nın diğer elçileri de dahil olmak üzere bütün insanlardan üstün bir insan olarak tanımlanır ve onun diğer bütün insanların ötesinde bir krallık, görkem, pırıltı ve mükemmelliğe sahip olacağı belirtilir. Aslında Mesih ilahi özelliklere sahip olacaktır. İsa’ya inanan Yahudiler Mesih ve Tanrı’nın Oğlu ifadelerini birbirinin yerine kullanır. Örneğin, İsa’nın ilk Yahudi takipçilerinden biri olan Petrus, “Sen, yaşayan Tanrı’nın Oğlu Mesih’sin,” demiştir (Matta 16:16). Natanel (Yuhanna 1:49), Markos (Markos 1:1) ve Marta (Yuhanna 11:27), Mesih ve Tanrı’nın Oğlu ifadelerini birbirinin yerine kullanan başkalarına örnektir. Yahudi Başkâhin Kayafa da Mesih ve Tanrı’nın Oğlu ifadelerini birlikte kullanmıştır. İsa, mahkemedeyken Kayafa, İsa’ya sordu: “Yaşayan Tanrı adına ant içmeni buyuruyorum, söyle bize, Tanrı’nın Oğlu Mesih sen misin?” (Matta 26:63)

Cinler bile onu bu şekilde tanıyordu. Onu ezelden beri Baba’dan gelen ebedi Oğul olarak biliyorlardı ve onlara gitmelerini buyurduğunda insan formundaki İsa’yı tanıdılar: “Birçoğunun içinden cinler de, ‘Sen Tanrı’nın Oğlu’sun!’ diye bağırarak çıkıyordu. Ne var ki, İsa onları azarladı, konuşmalarına izin vermedi. Çünkü kendisinin Mesih olduğunu biliyorlardı.” (Luka 4:41)

Thus, by saying that Jesus is the Messiah, the Quran has duly given Jesus a title which implies that he is the very person that the Quran is otherwise at such pains to deny–the Son of God himself.

Kana batırılmış bir kaftan giymişti. Tanrı’nın Sözü adıyla anılır. (Vahiy 19:13)

Kur’an’da İsa’ya bir kez daha Kutsal Kitap’ta da ona verilen bir unvan verilmiştir. Bu da “Mesih” gibi son derece ayırt edici ve kayda değer bir unvandır. Bu unvanın iki belirgin özelliğini vurgulamak önemlidir. İsa’nın kendisi, gerçek varlığı içinde, Söz’dür. İkinci olarak, bu Söz’ün kaynağı Tanrı’dır. İki kitap da İsa’nın, diğer peygamberlerin yaptığı gibi Tanrı’nın sözünü ilettiğini ya da o sözün içinde bilgilendiğini veya onu somutlaştırdığını ve temsil ettiğini söylemez. İsa’nın açıkça Tanrı’dan bir Söz ya da Tanrı’nın SÖZÜ olduğu açıklanmıştır. Diğer peygamberler Tanrı’nın mesajlarını almıştır, oysa İsa, benzeri olmayan bir biçimde kendisi Tanrı’nın dünyaya mesajıdır!

İsa kişisinde onu, bugüne kadar başka hiçbir insanın olmadığı ya da hiçbir zaman olmayacağı bir biçimde, Tanrı’nın Sözü yapan bir yan olduğu açıktır. Bu unvanı anlamanın anahtarı, kaynak olarak tanrısal konumun vurgulanmasıdır. Söz, Tanrı’dandır. O kendisi Tanrı’nın insana tebliği ve vahyidir. İsa yalnızca Tanrı’nın sözünü getirmez; O, Tanrı’nın Sözü’dür.

We have to turn to the Bible to find the ultimate meaning of the title in view of the fact that the Quran attributes it to Jesus without explanation. We go to the very beginning of John’s gospel where this subject is treated in more detail:

Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı’yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı. Başlangıçta O, Tanrı’yla birlikteydi. (Yuhanna 1:1-2)

Bu sözleri genişlettiğimizde ya da açımladığımızda, unvanın anlamına dair açık ve net bir resim elde ederiz. Başlangıçta, daha Tanrı yaratmaya başlamadan önce, Söz vardı. Yaratılmış düzenin parçası olmanın çok ötesinde Söz, Tanrı’nın krallığındaydı ve aslında Söz’ün doğası Tanrı’nın ta kendisiydi. Tanrı başta yaratılmış düzeni şekillendirmeye başladığında Söz ilahi düzenin içinde halihazırda mevcuttu. O, kendisi yaratılmamıştı ama diğer bütün her şey Tanrı tarafından onun aracılığıyla yaratıldı. O, tek başına Tanrı’nın Sözü ve bu nedenle Tanrı’yla yarattıkları arasındaki iletişimin nihani aracısı olduğu için hiçbir şey onun tarafından yaratılmaksızın meydana gelmedi.

But why is Jesus the Word of God? In what way was Jesus uniquely the communication of God in himself to mankind? We go a bit further down the first page of John’s gospel and find these words:

Söz, insan/beden olup aramızda yaşadı. O’nun yüceliğini –Baba’dan gelen, lütuf ve gerçekle dolu biricik Oğul’un yüceliğini– gördük. (Yuhanna 1:14)

Bu unvan, İsa’nın iki benzersiz yönünü işaret eder ve onu Tanrı’nın öteki peygamberlerinden ayırır:

Every word of Jesus was the word of God. All the prophets who went before him spoke the Word of God when moved by the Holy Spirit, but in general conversation their speech was entirely their own. Muslims are taught to distinguish between the Quran–which Muhammad received and conveyed as the word of God–and his own teachings which are recorded in the Hadith as inspirational but not divine. Jesus, however, at all times spoke the word of God, whether in public preaching or in private conversation. He confirmed this on various occasions, such as:

I have not spoken on my own authority, but the Father who sent me has given me a commandment–what to say and what to speak. And I know that his commandment is eternal life. What I say, therefore, I say as the Father has told me (John 12:49-50).

Size söylediğim sözleri kendiliğimden söylemiyorum, ama bende yaşayan Baba kendi işlerini yapıyor. (Yuhanna 14:10)

Jesus himself is God’s final message to mankind. Being the Word of God, Jesus himself is the final and complete revelation of God to the human race. The following text expresses this perfectly:
He is the image of the invisible God, the firstborn of all creation. For by him all things were created, in heaven and on earth, visible and invisible, whether thrones or dominions or rulers or authorities–all things were created through him and for him. And he is before all things, and in him all things hold together (Colossians 1:15-19).

İsa’nın kendisi Tanrı’nın Sözü’dür. Bu nedenle Tanrı ve O’nun Sözü birbirinden bağımsız değildir. İnsan formundaki İsa, ilahi varlığın vücut bulmuş halidir. İsa, yaratılmış bir elçi değildi. O, Tanrı’nın ebedi Sözü’dür ve sonsuza dek de öyle olacaktır.

Nisa Suresi 4:171’de Hıristiyanlara dinlerinde aşırılığa gitmemeleri ve Allah hakkında gerçek dışında hiçbir şey söylememeleri emredilir. Bununla beraber ele aldığımız bu eşsiz sıfatlara baktığımızda nerede abartı olduğunu görmek zor. Kur’an, İsa Mesih’in tanrısal varlığını reddetmekle birlikte ona atfettiği sıfatlarla, inkâr etmek için çok uğraştığı şeyin ta kendisini teyit etmekten öteye gidemez. Mesih ve Tanrı’nın Oğlu unvanlarının aynı anlama geldiğini daha önce gördük. Tanrı’nın Sözü sıfatı da aynı şekilde Tanrı’nın Oğlu unvanının yerine geçebilir. Hatta bu unvan, Tanrı’nın Sözü tarafında Baba’nın Oğlu ifadesinde olduğu gibi bir itaat ima etmediği için tanrısal varlığı akla getirmek konusunda daha etkilidir.

Allah onların kalplerine imanı yazmış ve onları kendisinden bir ruhla desteklemiştir. (Mücâdile Suresi 58:22)

Bunlar Nisa Suresi 4:171’de kullanılanlarla aynı kelimeler: ruhun minhu, “O’ndan bir ruh”. Kur’an’da bu ifadeye başka hiçbir yerde rastlanmaz. Abdullah Yusuf Ali, Kur’an tefsirinde bu ifadenin, Kur’an’da Kutsal Ruh (Ruhulkudüs) için kullanılan ve İslam’da Melek Cebrail’le özdeşleştirilen ifadeden daha güçlü olduğunu söyler. Ali, bu Tanrı’nın Ruhu’nun kudretli melekten daha büyük olduğunu belirtir ve onun “ilahi ruh olduğunu, Tanrı’nın doğasını ve niteliklerini insan diliyle ne kadar tanımlayabiliyorsak onu da ancak o kadar tanımlayabileceğimizi” söyler.

The Muslim commentator has, unintentionally but very impressively, given a precise definition of the Holy Spirit as Christians know him in the Bible. He is the “divine spirit” who cannot be defined in human language with terminology other than that used for God himself. Yet the Quran, in the only other place where this expression occurs, applies this same divine title to Jesus!

So Muslims have a third title in Sura 4:171–Spirit of God–which attributes divine features to Jesus just as the titles Messiah and Word of God do. Significantly they are synonymous with titles used in the Bible for Jesus to further express his profile towards mankind as the eternal Son from the Father.

The Qur’an, in the very passage (Sura 4:171)–which contains a denial of the deity of Jesus (“Do not say Trinity! God is only one God. Far be it from his glory to have a son.”) –paradoxically attributes three titles to him which affirm his deity! He is the Anointed Son of God/Messiah; he is the divine Word of God, and he is a Spirit coming from God. Jesus was not just another prophet called to office at an appropriate point in time. He is the message of God, he came from God, his very spirit is the Spirit of God.

Aslına bakılırsa Kur’an, ruhun minhu ifadesini kullanarak yalnızca İsa’nın tanrısallığını doğrulamakla kalmaz, Hıristiyanların Üçlü Birlik (Teslis) anlayışını da onaylamış olur! Yusuf Ali bunun kitabın öğrettiği gibi yaratılmış bir ruh değil Tanrı’dan gelen ve Tanrı’yla aynı koşullarda tanımlanması gereken ilahi ruh olduğunu rahatça kabullenir. Kur’an birinde İsa Mesih, birinde de Tanrı’dan gelen (ve inananları destekleyen) Ruh için olmak üzere bu tanımlamayı iki kez kullanır. Üçlü Birlik kavramını bundan daha iyi açıklayan bir tanımı zor bulurdunuz. Mücâdile Suresi 58:22 Tanrı’nın Ruhu’nu, Kutsal Kitap’ta Kutsal Ruh için kullanılanlarla anlamdaş ifadelerle tanımlar ve Nisa Suresi 4:171 aynı ifadelerle açıkça İsa’nın adını verir.

An example of this can be found in the first book of the Torah, Genesis 16:7-13: The angel of the Lord (coming to tell Hagar she will give birth to a boy and name him Ishmael) found Hagar beside a spring of water in the wilderness, along the road to Shur. The angel said to her, “Hagar, Sarai’s servant, where have you come from, and where are you going?” “I’m running away from my mistress, Sarai,” she replied. The angel of the Lord said to her, “Return to your mistress, and submit to her authority.” Then he added, “I will give you more descendants than you can count.”…Thereafter, Hagar used another name to refer to the Lord, who had spoken to her. She said, “You are the God who sees me.”[a] She also said, “Have I truly seen the One who sees me?”

Bedenlenmemiş Mesih olarak Rabbin Meleği’ne başka bir örnek de Yaratılış 22:11-15 ve Mısır’dan Çıkış 3:2-6 arasında bulunur; her iki örnekte de Allah’tan ayrı olan bu Varlık aynı zamanda tıpkı O’nun gibidir.

İncil’de Matta ve Luka kitapları İsa Mesih’in şeceresi ve bizim O’na ilişkin anlayışımız konusunda ayrıntıya girer. Bu anlatım, İncil okurları için İsa Mesih’in Mesih, İbrahim ve Davut’un oğlu ve şeytanla aramıza husumet sokacağı vaat edilmiş evlat olduğununun kanıtıdır. Dahası İncil’i okuyarak İsa’nın bu dünya üzerinde insan olarak yaşadığını, Tanrı tarafından etten kemikten yaratıldığını ve mütevazı ve asil bir insan ailesinden geldiğini öğreniriz. İsa’nın şeceresini anlamak, Allah’ın farklı etnik kökenlerden, çevrelerden gelen ve hatta tartışmaya açık davranışları olan insanlar arasından erkekler ve kadınlar vasıtasıyla çalıştığını görmemize yardım eder. (Matta 1:17)

Matta’da İsa’nın Doğumu (Matta 1:18-25)

Matta’da, İsa Mesih’in şeceresinden sonra doğumu ele alınır. İsa’nın Meryem’in oğlu olduğunu biliyoruz ve Meryem, Yusuf’la nişanlıydı, yani daha birlikte olmamışlardı. Bu noktada Yusuf, Meryem’in gebe olduğunu öğrendiğinde çoğu erkeğin yapacağı şeyi yaptı, onun zina yaptığını düşündü ve ayrılmaya niyetlendi. Ancak o sırada Allah’ın bir meleği rüyasında Yusuf’a göründü ve ona moralini bozmamasını çünkü Meryem’in rahmindeki çocuğun başka bir erkekten değil Kutsal Ruh’tan olduğunu anlattı. Melek Yusuf’a bu çocuğun adının İsa olacağını ve O’nun halkını günahlarından kurtaracağını söyledi. (Matta 1:21, Romalılar 7:24-25, Romalılar 8:1) Bu, gerçekleşecek bir kehanetti! “Bundan ötürü Rab’bin kendisi size bir belirti verecek: İşte, kız gebe kalıp bir oğul doğuracak; adını İmmanuel koyacak.” (Yeşaya 7:14 ve Yeşaya 9:6-7)

İsa Mesih’in tam şeceresi ve doğumunun hikâyesi için Matta 1:1-17, Luka 1:1-2:20’ye bakabilirsiniz.

İsa’nın doğumundaki mucize, Hıristiyanların da Müslümanların da inandığı gibi, bir bakireden dünyaya gelmesiydi.. See Bunun için Kur’an’da Âli İmran Suresi 3:45-47 ve İncil’de Matta 1:18-25’e bakabilirsiniz.

İsa Mesih dünyaya bütün görkemiyle gelmeye niyet etmedi, aksine doğumdan ölüme yaşamı en mütevazı yollardan ifade buldu. Meryem’le Yusuf’un hayvanların tutulduğu bir ahırdan başka kalacak yeri yoktu. İşte o gece Beytlehem’de, bir ahırda, İsa Mesih doğdu. Mesih’in doğumu üzerine daha fazla bilgi için lütfen 4. Bölüm Desire of Ages’a bakın..

1. Bir bakireden doğacaktı (Bakın Yeşaya 7:14, Matta 1:22-23, Kur’an’da Âli İmran Suresi 3:47))

2. Beytlehem’de dünyaya gelecektiSee (Bakın Mika 5:2, Matta 2:1-6))

3. Harika Öğütçü, Güçlü Tanrı, Ebedi Baba, Esenlik Önderi olacaktı(Bakın Yeşaya 9:6-7, Yuhanna 8:58, Yuhanna 10:30))

4. Şifa alametleri gösterecekti (Bakın Yeşaya 35:5-6, Matta 11:4-6, Luka 7:20-23, Kur’an’da Âli İmran Suresi 3:49)

5. O’ndan önce Vaftizci Yahya gelecekti (Bakın Yeşaya 40:3-5, Matta 3:1-3, Markos 1:1-3, Luka 1:76-77, Yuhanna 1:22-23)

6. Tanrı’nın bir kulu olacak, yüceltilecek, bir Kral gibi değil hizmet etmek isteyen alçakgönüllü bir kul gibi görünecekti (Bakın Yeşaya 52:13-53:12, Matta 20:28, Markos 10:45, Yuhanna 12:37-38)

7. 30 gümüş için ihanete uğrayacaktı (Bakın Zekeriya 11:12-13, Matta 26:14-15)

8. Bizim yerimize acı çekecekti, bizim günahlarımız için yaralanacaktı, halkın günahlarını taşıyacak ve bizim günahlarımıza aracılık edecekti, bizim ıstıraplarımızı taşıyacak ve bizim kötülüklerimiz için eziyet çekecekti, bir kuzu gibi kesilmeye götürülecekti, O’nun yediği kamçılarla biz şifa bulacaktık. O infaz edilecekti. (Bakın Yeşaya 52:13-53:12, Daniel 9:26, İbraniler 2:9, Markos 14:24)

Psalm 55:12-14 Indeed, it is not an enemy who insults me, or else I could bear it; it is not one who hates me who arrogantly taunts me, or else I could hide from him. But it is you, a man like me, my close friend in whom I confided.  We would share personal thoughts with each other; in God’s temple we would walk together among the crowd.

• Bakireden doğmuştu
• en yüceltilmiş kadının oğluydu
• günahsızdı
• Tanrı’nın sağ yanında olmak üzere göğe yükseltildi
• yeniden gelecekti
• Mesih’ti
• Tanrı’nın Sözü’ydü
• Tanrı’nın Ruhu’na sahipti

Bütün bu özelliklerin kendisine atfedilmesinin nedeni yine İsa’nın kendisiydi. Normal bir üreme seyri içinde dünyaya gelmiş sıradan bir insan değildi. Evrenin oluşumundan önce gökyüzünde var olduğunu, hatta Şeytan’ın gökten düşüşüne tanık olduğunu öğretti (Luka 10:18).

Gökten indiğini(Yuhanna 6:62)ve Baba’dan çıkıp dünyaya geldiğini ve dünyadan ayrılıp Baba’ya döneceğini öğretti(Yuhanna 16:28).).
This is why he had to be born of a virgin woman. He pre-existed his earthly life, had come into the world from heaven and had assumed human form. He had, therefore, a unique beginning to his life, just as it would end in a unique way. He came from heaven and would return there. Jesus himself drew a sharp contrast between himself and all other men when he said to the Jews, “You are from below, I am from above. You are of this world, I am not of this world (John 8:23).

İsa, kendisinden önce gelen bütün peygamberlerden farklı ve üstündür. Gerçekten de İsa bütün insanlardan daha büyüktür. Melek Cebrail bunun cevabını Meryem’e şöyle verir:
“O büyük olacak, kendisine ‘Yüceler Yücesi’nin Oğlu’ denecek… Bunun için doğacak olana kutsal, Tanrı Oğlu denecek.” ((Luka 1:32, 35)).

Yes, all prophets had some unique features, but in the case of Jesus, we find that his uniqueness is personal to himself. There is no comparison here with any other prophet. All these unique features, spanning the origin of his life, its conclusion and final destiny, are found in him alone. These unique features of Jesus–with one accord–support that Jesus is the Son of God.

Müslüman dostlar, sizden kendi kutsal kitabınızın size İsa hakkında öğrettiklerini ciddi bir gözle değerlendirmenizi rica ediyoruz. Ve ayrıca dolaylı anlatımları da göz önünde bulundurun. Eğer İsa gerçekten de Tanrı’nın Oğlu’ysa, insanlık sadece onun varlığında Tanrı’yla uzlaşabilir. Göğün altında insanı kurtarabilecek başka hiçbir ad yoktur(Elçilerin İşleri 4:12).İyi haber şu ki,
God so love the world that he gave his one and only son–that whoever believes in him will not perish but have everlasting life ((Yuhanna 3:16).).

İsa hakkında daha fazla şey keşfetmek istiyorsanız sizi bir sonraki adımı atmaya ve Kutsal Kitap’ı okumaya davet ediyoruz. İlk olarak Yuhanna’nın Kitabı’nın okuyarak başlamak isteyebilirsiniz.

Christianity emerged from the ancient Hebrews, who were rigorously monotheistic (and remain so today). Writers of the Old Testament address this, sometimes quoting God directly. The Decalogue begins with the divine statement: “I am the Lord your God, who brought you out of Egypt, out of the house of bondage. You shall have no other gods before Me” (Ex. 20:2, 3). Deuteronomy 6:4 contains the definitive monotheistic statement, initially insisted within a polytheistic world: “Hear, O Israel: the Lord our God, the Lord is one.”

The New Testament continues Old Testament sentiments, such as Paul Ҭ(1 Cor. 8:4) and James (James 2:19). What then caused these monotheistic Jews and Christians to declare belief in the three-personed Godhead? It was the biblical witness of three divine persons.

God refers to Himself both as “He” and “Us.” In the Old Testament the plural form of one of the nouns for God (‘elohim) is quantitative: “Let Us make man in Our image.” The plural appears both with the verb “Let Us make” and the possessive suffix “Our” (Gen. 1:26; 11:7). Isaiah, in vision, hears the Lord: “Whom shall I send, and who will go for Us?” (Isa. 6:8).

In Genesis 2:24 man and woman are to become one (‘echad), a union of two separate entities. Significantly, the same word is used of God in Deuteronomy 6:4. Marriage and God’s nature are both described as a plural unity.

Three divine persons are often linked together (Isa. 42:1; 61:1, 2; 63:8-11). The angel tells Mary that her child will be called holy because the Holy Spirit will come upon her (Luke 1:35). At the baptism of Jesus (Matt. 3:16, 17) three divine persons are present. Jesus links His miracles to the Spirit of God’s power (Matt. 12:28). Because of the Great Commission, new disciples are baptized in the singular “name” of the three persons: Father, Son and Holy Spirit (Matt. 28:19).

Pronounced evidence can be found in the gospel of John. Jesus declares: The Son is sent by the Father (14:24), coming from Him (16:28). The Spirit is given by the Father (14:16), sent from the Father (14:26) and proceeds from the Father (15:26). The Son prays for the coming of the Spirit (14:16); the Father sends the Spirit in the Son’s name (14:26); the Son sends the Spirit from the Father (15:26). The Spirit’s ministry continues the Son’s, bringing to remembrance what the Son has said (14:26), bearing witness to the Son (15:26), declaring what He hears from the Son, glorifying the Son (16:13, 14). Jesus prays that His disciples may be one as He and the Father are One (17:21).

Peter names three divine persons at Pentecost: “Exalted to the right hand of God, and having received from the Father the promised Holy Spirit, He poured out this. . . . Let every one of you be baptized in the name of Jesus Christ . . . and you shall receive the . . . Holy Spirit” (Acts 2:33-38).

Paul often speaks of the triune God, relating salvation to the three Persons of the Trinity (2 Cor. 1:21, 22). The form as well as content of his writing communicates his belief in the book of Romans: God’s judgment upon everyone (1:18–3:20); justification through faith in Christ (3:21–8:1); life in the Spirit (8:2-30). Paul also includes them in his benedictions: “The grace of the Lord Jesus Christ, and the love of God, and the communion of the Holy Spirit be with you all” (2 Cor. 13:14). Similar formulaic expressions appear also in Peter’s and Jude’s epistles (1 Peter 1:1, 2; Jude 20, 21).